, , ,

تا بازارچه- ۱: غذا چی ببریم؟

216

تا به حال با خودتان فکر کرده اید یک بازارچه چطور شکل می گیرد؟ کارهای ریز و درشت خیلی زیادی باید انجام شوند، از انتخاب شهر و تاریخ و مکان برگزاری گرفته تا هماهنگی با تک تک تولیدکننده ها و…

دیشب تیم دستادست یک جلسه اینترنتی داشت و داشتیم درباره مسائل مختلف بازارچه ۱۸ تا ۲۰ شهریور تهران، بحث می کردیم که معلوم نشد چطور بحث به غذا کشید و اینکه این چند روز تیم اجرایی برای ناهار چه بخورند. با توجه به شواهد احتمالا چیزی بیشتر از نان و پنیر و انگور نصیب تیم نمی شود!

#ساخت_ایران

215-low

یک بازی خوب در شبکه های اجتماعی راه افتاده با نام #ساخت_ایران. در این بازی درباره تجربه های خوب و بدمان از برندهای ایرانی می نویسیم و معرفی شان می کنیم.

در این روزهایی که امید گشایش در فضای اقتصادی بیشتر از هر زمان دیگری وجود دارد دستادست امیدوار است همه ما با حمایت از برندهای خوب ایرانی و گوشزد کردن نکات منفی برندها کمک شان کنیم تا شکوفا شوند و شکوفایی را برای کشورمان هم به ارمغان بیاورند.

دستادست معتقد است صنایع دستی ایرانی در هر گوشه ایران و در هر خانه و کارگاهی ساخته شوند از بهترین کالاهای ساخت ایران اند و امیدواریم یک روز جانشین تمام وسایل کارخانه ای و دست چندم چینی شوند.

شما هم از تجربیات تان برای ما بنویسید.

نتیجه اولین مسابقه دستادست

214

عکسی که دیدید برنده اولین مسابقه دستادست شد. هدیه کوچک ما برای برنده هم طی این هفته برایشان ارسال خواهد شد. از همه شرکت کنندگان مسابقه بسیار متشکریم.

منتظر رویدادها و مسابقه های بعدی ما باشید.

 

#کار_دستی_دستادست

باهارمست

تولیدکننده عروسک های پارچه ای از تهران

باهار متولد ۱۳۶۷ است، از تهران. ایشان درباره کودکی و جوانی شان این طور نوشته اند:

“در کودکی به اقتضای شغل پدر، جا به جایی درون شهری زیادی داشتیم، اما همیشه تهران بودیم. پررنگ‌ترین و بهترین خاطرات کودکی من مربوط می‌شود به خانه‌ پدری مادرم واقع در شهرک راه آهن و یکی از خانه‌های خودمان در محله‌ شریعتی، نزدیک چهارراه شیخ صفی. خاطراتی که با بوی نم و وزیدن نسیم پاییزی لب پنجره عجین شده‌اند. در ۵ سالگی اولین خواهرم را به دلیل تولد زودرس از دست دادم و در ۱۰ سالگی رسما خواهر شدم. در کودکی وابستگی عجیبی به پدر و مادرم داشتم. و البته همیشه غلیظ‌ترین محبت‌ها و درگیری‌های زندگی‌ام مربوط به این دو نفر می‌شده. کودکی من سرشار از نشاط و تنهایی است.

سال ۸۶ به دلیل علاقه‌ شدیدم به ریاضی، تصمیم گرفتم در دانشگاه آزاد مهندسی آی‌تی بخوانم تا مدیریت در دانشگاه دولتی. اما درست ترم سوم متوجه شدم با محیط هیچ همخوانی‌ای ندارم و چون به لحاظ احساسی و البته علمی ارضا نمی‌شدم متوجه شدم آنجا هرگز پیشرفت نخواهم کرد. اما همیشه برای کندن و انصراف مردد بودم، به خصوص که فعالیت‌های هنری‌ام به دلایل گوناگون مدام به تعویق می‌افتاد. بالاخره بعد از این که نزدیک ۲۰ واحد مانده بود تا لیسانسه شوم، انصراف دادم و نقاشی و تصویرسازی را به صورت حرفه‌ای دنبال کردم و همچنان در حال تجربه کردنم.”

ایشان ازدواج کرده اند و نزدیک به دو سال است که در حال تلاش برای به راه انداختن کار خودشان هستند. مشکل شان برای فروش کارها از یک سو پیدا کردن جای مناسب برای فروش و نمایش شان بوده و از سوی دیگر گرانی پارچه های مرغوب.

به تماشای عروسک های باهارمست برویم که دنیایی دوست داشتنی خلق می کنند. آن قدر دوست داشتنی که بزرگ ترها درست به اندازه بچه ها هواخواهش هستند.

گروه گیان

تولیدکننده کیف های پارچه ای از تهران

گروه گیان متشکل از دختران هنرمندی است که همگی فارغ التحصیلان رشته گرافیک اند. آن ها از سال ۹۳ دست به دست هم داده اند تا با آمیختن رنگ های شاد و طرح های مدرن و کلاسیک آثار چشم نوازی خلق کنند که سلایق مختلف زیباپسندان را راضی نموده و هنر دست زنان ایرانی را به نمایش همگان بگذارند.

این  گروه هم اکنون درحال تولید انواع کیف ها و کوله پشتی های پارچه ای، سبک و جادار هستند و امید آن دارند که در آینده ای نه چندان دور با طراحی و دوخت مانتوها و کفش های دست دوز، برند گیان را گسترش داده و گامی هرچند کوچک در جهت کار آفرینی زنان هنرمند بردارند.

, , ,

دستادست در “بورس و بازار”

213

دیروز یادداشتی درباره آینده رو به رشد کارآفرینی اجتماعی در ایران به قلم آزاده تاجدار (کارآفرین اجتماعی) و لیلا پیران در سایت بورس و بازار منتشر شد که بخشی از آن به معرفی دستادست و انعکاس نظرات ما اختصاص یافته بود.

بورس و بازار سایتی است که در آن مطالب مربوط به اقتصاد و تجارت در ایران منتشر می شود. تمام این یادداشت ها و مقاله ها توسط کارآفرینان، پژوهشگران و افرادی معتبر از سراسر جهان نوشته شده اند.

متن کامل این مقاله را می توانید از این آدرس بخوانید:

http://www.bourseandbazaar.com/articles/2015/8/3/the-rise-of-social-entrepreneurship-in-iran

سارا حسین آبادی

تولیدکننده کارهای بافتنی، نقاشی روی پارچه و…

سارا حسین آبادی آذر ماه ۱۳۶۶ در شهر قم متولد شد. او درباره خودش می نویسد:

“من که به دنیا آمدم پدرم در دانشگاه تهران رشته داروسازی قبول شده بود. به همین خاطر ۷ سال کودکی ام را در شهرک دانشگاه تهران بزرگ شدم و بعد از آن هم به خاطر شغل پدرم دو سال در روستای شهداد کرمان زندگی کردیم. بعد به شهر قم برگشتیم و من تا قبولی ام در دانشگاه تهران در همین شهر بودم. بعد از دوران تحصیلم ازدواج کردم و به شهر یزد آمدم. از ۹ سالگی مادرم که خود هنرمند و نقاش  باذوقی است، مرا به کلاس های هنری مختلف می فرستاد، من هم همه چیز یاد می گرفتم ولی در هیچ هنری ماندگار نمی شدم. نقاشی را از سن ۱۲ سالگی و قلاب بافی را در ۲۴ سالگی شروع کردم! نقاشی با رنگ اکریلیک را انتخاب کردم چون با این رنگ روی همه چیز می توانم نقش بزنم، پارچه ، چوب، سفال، سنگ… در حال حاضر هم مشغول یادگیری موسیقی ام.”

خانم حسین آبادی کار هنری را تنها کاری می داند که آرزو و توان انجام دادنش را دارد و معتقد است با این کار آرامش پیدا می کند. او از سال ۹۰ و فارغ التحصیل شدن در دانشگاه به دنبال شغل بوده و از اول هم مشاغل مربوط به کارهای هنری را در نظر داشته است و حالا امیدوار است بتواند هنرش را به کار دائمی اش تبدیل کند.

ایشان بزرگترین مشکل را فروش کارهایش می داند، چون در مراجعه به مغازه ها با این تجربه مواجه شده که برای کارهایش ارزش قائل نشده و قیمت بسیار کمی روی آن ها گذاشته اند. او امیدوار است به کمک دستادست دایره دیده شدن و فروش کارهایش را گسترش بدهد.

دعوت تان می کنیم به تماشای کارهای ظریف و دوست داشتنی این هنرمند همکار دستادست.

, ,

مسابقه، مسابقه!

ما دستادستی ها عاشق کارهای دستی هستیم، داشتیم فکر می کردیم چطور می توانیم کارهای دستی رنگ به رنگ شما دستادستی های عزیز را هم خودمان ببینیم و هم بقیه، که فکر یک مسابقه به ذهن مان رسید.

توضیحات مسابقه در این عکس آمده است. برای دیدن مجموعه پرتو هم می توانید به این آدرس بروید: http://goo.gl/vQjm8p

 

منتظر عکس های شما هستیم 🙂

#کار_دستی_دستادست

mosabeghe1