کیانا طاهری و سمانه کوزری

تولیدکننده آویزهای دیواری از تهران

گروه دونفره شان از اولین روزهای دانشگاه تشکیل شده، یکی متولد ارومیه و دیگری متولد اراک است و در دانشکده هنر و معماری به هم رسیده اند. آن ها درباره خودشان چنین نوشته اند:

«هر دوی ما در آستانه سی سالگی و در پی ساختن جهانی هستیم پر از چیزهای جدید. تا هجده سالگی  هر کدام سرگرم زندگی مان بودیم اما با ورود به دانشگاه از همان روزهای اول و کلاس های چاپ مشترک فهمیدیم که با هم و در کنار هم می توانیم به خوبی کار کنیم.

کارشناسی ارشد و کارشناسی ارتباط تصویری داریم و هر دو اول خودمان را گرافیست می دانیم. این کارهای هنری حاصل اوقات فراغت ما هستند. البته بعد از پا گرفتن کار دوستان دیگری هم به ما پیوسته اند، اما طرح و ایده و نحوه اجرا از ماست و بقیه دوستان تنها در اجرا به ما کمک می کنند. تمام این کارها تصویرسازی های ما بودند که بعدها پارچه ای شده و با استقبال رو به رو شدند.

در واقع چون کارهای ما پروژه ای هستند، گاهی با رکود مواجه می شویم و این وقت های آزاد همیشه ما را به سمت طرح زدن و خلق آثار دستی هل می دادند و آخرین تولیدات ما با استقبال عجیب و بی نظیر مردم روبرو شد.

همیشه با خلق کارهای هنری حس طراوت و با نشاط بودن به ما دست می دهد. خلق دنیایی متفاوت از زندگی عادی و تولید چیزهای جدید همیشه همراه با انرژی است و کشف و ساختن دنیای نو همراه با شور.»

آن ها نداشتن مکانی ثابت برای ارائه حضوری کارها، امکان محدود تبلیغات و دشواری تولید انبوه کارهای دست ساز را مشکلات کار خود می دانند. این دو دوست در پایان این جملات را به معرفی کارشان اضافه کرده اند:

«رنگ، بافت، گره و کوک و پارچه فقط برای خیاطی نیست. کار ما طرح زدن و تصویر سازی بود دیدمان را عوض کردیم و برای تکنیک ارائه تصویرهایمان از پارچه استفاده کردیم. وقتی کار مورد استقبال واقع شد کارهایمان را به صورت سفارشی به فروش رساندیم و حالا تصویرسازی های اوقات فراغت ما روی دیوار خانه های همشهری ها و دوستان و هر کسی که با ما در این سیر تصویری از نوع پارچه ای همراه شده، جای گرفته است.

متفاوت دیدن اما کپی نکردن، کپی نکردن و باز هم کپی نکردن و خلاق بودن می تواند هر چیز عادی را متفاوت کند. خط خطی های خلوت ما، حالا تصویر ها و آرزوهای پارچه ای خیلی هاست و چه لذتی بالاتر از خلق و اشتراک آن با کسانی که متفاوت دیدن را دوست دارند.»

, , , ,

قدردانی از حامیان کمپین چرخ خیاطی

246

از تمام کسانی که با حمایت های بی دریغ شان به موفقیت کمپین خرید چرخ خیاطی در راستای کمک به  نجات تالاب قرقشلاق و دریاچه ارومیه یاری رساندند دعوت می کنیم به ما ایمیل بزنند تا ضمن قدردانی از ایشان به طور مستقیم در جریان گزارش فعالیت ها قرار بگیرند:

 dastadast@gmail.com

نمایشگاه زمستانه زنان منطقه چهارده

244

گروهی از زنان منطقه چهارده تهران از ۲۳ آذر تا ۶ دی در نمایشگاهی اقدام به عرضه تولیدات خود کرده اند.

مکان و زمان برگزاری: خیابان پیروزی، خیابان نبرد شمالی، انتهای بلوار پاسدار گمنام، مرکز رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی منطقه چهارده تهران- ساعت ۹ تا ۱۸ هر روز

, , , ,

ما پیروز شدیم

243m1

همکاری شما با انجمن محیط زیستی دامون و کسب و کار اجتماعی دستادست دست به دست هم دادند و موفقیت کمپینی را رقم زدند که حالا قرار است علاوه بر چرخ خیاطی، امید را هم به میان زنان روستاهای قره قوزلو و چپقلو ببرد. ۹ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان پولی است که به همت و کمک شما مردم جمع شده است و قرار است اولین گام باشد در مسیری که می خواهد به حفظ آب و دریاچه ارومیه منتهی شود.

بیایید امروز را جشن بگیریم به افتخار همه مایی که قدم در این راه گذاشتیم. ما در دستادست امیدواریم همیشه همراهی و هم‌دستی شما را داشته باشیم.

گزارش های خرید چرخ خیاطی و مراحل بعدی کار را هم به تدریج در سایت ارائه خواهیم کرد. دستادست با تمام توان خود روی طراحی و کمک به فروش محصولات این گروه کار خواهد کرد. اولین کار تولیدی خانم های قره قوزلو را می توانید اینجا ببینید: http://goo.gl/j1O6ib

بیشتر درباره این کمپین بخوانید: http://goo.gl/cr7qdY

زنان قره قوزلو و چپقلو

گروه تولیدکننده مانتو، شال، ست آشپزخانه و…

روستاهای قره قوزلو و چپقلو در نزدیکی تالاب قرقشلاق در جنوب دریاچه ارومیه واقع اند. انجمن محیط زیستی دامون در این روستاها به دنبال کمک به ایجاد معیشت های جایگزین کشاورزی بود، تا به این وسیله از آب و دریاچه ارومیه محافظت کند. ۴۰ زن در این دو روستا پیش قدم شدند و با شجاعتی کم نظیر کارگاه های خیاطی شان را بنا نهادند. هزینه خرید چرخ خیاطی های مورد نیاز این زنان در کمپینی با همکاری مشترک دامون و دستادست تامین شد و حال می توانید کارهای خیاطی این زنان را با طراحی های انحصاری دستادست ببینید و به دیگران توصیه کنید.

بیشتر در این باره: مرهمی بر زخم های دریاچه ارومیه

پردیس بریری

حوله های دستبافت از بیرجند

پردیس بریری متولد و بزرگ شده تهران است. فارغ التحصیل مهندسی کامپیوتر، ۳۶ ساله و مجرد. او به تازگی به دلیل بیماری مادرش ساکن شهر بیرجند شده است. دو ماهی دنبال کار گشته و حالا تنها شغل او به عنوان سرپرست خانواده شان سفارش و تهیه بعضی محصولات روستایی خراسان جنوبی و فروش آن هاست. او می گوید حس دوگانه جالبی از این کار دارد. از یک سو حس خوب زنده نگه داشتن یک صنعت روستایی، و از سوی دیگر کمک مالی به خودش و زنان روستایی.

خانم بریری بزرگترین مشکل شان را ناشناخته بودن محصول برای مخاطب می دانند و ما امیدواریم ما و شما با معرفی حوله های دستباف ایشان به دوستان مان بتوانیم این مشکل را حل کنیم!

برنده مسابقه شماره دو دستادست مشخص شد

نرگس عزیز با جمع ۱۸۲ رای از سه شبکه اجتماعی دستادست برنده مسابقه شدند.

242

, , ,

روز داوطلب مبارک

241-1

۵ دسامبر، روز جهانی داوطلب را به همه همیاران دستادست و تمام کسانی که امید جهانی بهتر را دارند تبریک می گوییم.

نشانه ای از عشق

240

گیلبرت ظاهرا میل نداشت که موضوع صحبت تغییر کند. با ملایمت گفت: «من هم رویایی دارم. هر چند اغلب به نظرم رسیده است که هرگز به تحقق نخواهد پیوست، با این حال باز هم کماکان به خیال پردازی در مورد آن ادامه می دهم و در این کار پافشاری می کنم. من در رویای خانه ای با بخاری گرم دیواری، یک گربه، یک سگ، صدای قدم های دوستان و حضور تو به سر می برم!»

آنی خواست چیزی بیان کند اما قادر به یافتن هیچ کلامی نشد. سعادت و نیکبختی همچون موجی عظیم و دلپذیر از وجود او عبور کرد. این خوشبختی حتی تا اندازه ای او را به وحشت انداخت.

«بیش از دو سال پیش، سوالی از تو پرسیدم آنی. اگر این سوال را امروز دوباره از تو بپرسم، آیا پاسخ دیگری به من خواهی داد؟»

آنی کماکان قادر به پاسخ دادن نبود. اما چشمانش را به سمت صورت گیلبرت بالا گرفت که عشق و شیفتگی و شور و سرمستی عجیبی در آن ها می درخشید. نگاه دختران جوان نسل های بی شمار در چنین لحظات فراموش نشدنی. گیلبرت پاسخ دیگری نخواست.

آنی رویای سبز، نوشته لوسی مد مونتگمری

 

سی نوامبر صد و چهل و یکمین سالروز تولد مونتگمری بود. نویسنده ای که اگر کتاب هایش را نخوانده باشیم فیلم ها، سریال ها و کارتون هایی را که از روی رمان هایش نوشته شده اند دیده ایم. خیلی از ما با آن شرلی، قصه های جزیره، امیلی در نیومون و… خاطره داریم.

خود من بعضی وقت ها دلم می خواهد به آن زمان ها بروم و توی دل همین کتاب ها و فیلم ها زندگی کنم، آن قدر که زندگی صاف و ساده است. مثلا هدیه دادن یک دستمال گلدوزی شده با حرف اول اسم محبوب مان، می تواند نشانه عشقی بادوام باشد. نشانه ای قدیمی از عشق. فکر می کنم امسال این کار را بکنم، شما چطور؟

صنایع دستی توبره

تولیدکننده بدلی جات از مشهد

متولد مشهد است، عاشق کارهای هنری و صنایع دستی است. سرمه دوزی، بافت قالی و کارهایی مثل اینها را هم بلد است. او معتقد است هدفش گسترش صنایع دستی و شرکت اشخاص علاقه مند به هنر در این عرصه است.