, , , ,

چرخ خیاطی هایی که مرکز جهان شدند

252

پنجشنبه قبل سه چرخ خیاطی صنعتی از مغازه ای در شهر بناب خریداری شدند و رفتند تا برسند به کارگاه کوچک زنان روستای قره قوزلو. به این ترتیب کارگاه خیاطی گروه زرینه پس از تلاش بسیار بالاخره تاسیس شد. چرخ خیاطی هایی که با کمک شما خریداری شدند دل این کارگاه بودند، کارگاهی که آن روز مرکز جهان ما شد. جهانی نو و در حال ساخته شدن.

امیدواریم به زودی کارگاه خیاطی چی چست در روستای چپقلو نیز آغاز به کار کند.

,

کاکتوس سنگی بسازیم

با سنگ ها کارهای بسیار جالبی می شود انجام داد، یکی از این کارها می تواند ساختن گلدانی باشد که کاکتوس هایش سنگی اند. برای این کار کافی است سنگ های بزرگ و کوچکی را که با اندازه گلدان تان در تناسب اند از کنار رودخانه ها و… جمع کنید و در یک بعد از ظهر بساط رنگ کردن را برپا کنید.

شما می توانید از هر نوع رنگی برای این کار استفاده کنید، اما دقت کنید که گواش و رنگ های دیگر با آب پاک می شوند. پس اگر به این مساله حساسید از رنگ های آکرلیک استفاده کرده و کیلر به کار ببرید.

این شما و این کاکتوس های سنگی تان 🙂

 250

تاریخچه اسباب بازی

asbab-baziاسباب بازی‌ها ریشه ما قبل تاریخی دارند. در پایگاه‌های باستان‌شناسی عروسک‌هایی که بچه‌ها، حیوانات، و سربازان را تداعی می‌کنند، هر روزه یافته می‌شود. در زمان های قدیم کودکان خود برای خویش اسباب بازی می ساختند. نخستین عروسک‌ها که برای نمایش اشخاص مذهبی یا به عنوان اسباب بازی استفاده می‌شدند از مواد ابتدایی مانند گل، خز یا چوب ساخته می‌شدند. از زمان‌های ماقبل تاریخ هیچ عروسکی باقی نمانده گرچه تکه‌ای از یک عروسک مرمری با دست‌های متحرک از دورۀ بابلی‌ها کشف شده است.

عروسک‌های بسیاری در مقبره‌های مصری یافت شده‌اند که به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردند و از قطعه‌های صاف چوب شکل گرفته‌، با نقاشی‌های گوناگون تزئین شده‌ و موهایی از جنس گل یا مهره‌های چوبی دارند. درون مقبره‌های مصری‌ای که متعلق به خانواده‌های ثروتمند بوده‌اند عروسک‌های سفالی یافت شده‌ است.

رومیان و یونانیان نیز در مقبره‌های کودکان خود عروسک دفن می‌کرده‌اند. هنگامی که دختران رومی و یونانی به سنی می‌رسیدند که دیگر با عروسک بازی نمی‌کردند عروسک‌های خود را به الهه گان تقدیم می‌کردند.

بسیاری از عروسک‌های قدیمی‌ای که در مقبره‌های کودکان پیدا شده‌اند بسیار ساده‌اند و بیشترشان از گل، تکه‌های پارچه، چوب یا استخوان هستند. عروسک‌های دیگری نیز هستند که از دیگران بهترند و از عاج یا موم درست شده‌اند. هدف اصلی در ساخت این عروسک‌ها این بوده است که آن‌ها را هرچه بیشتر واقعی جلوه دهند. در نظر داشتن این هدف منجر به پیدایش عروسک‌هایی با دست‌ها و پاهای متحرک و لباس‌های قابل تعویض شد که به ۶۰۰ سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردند.

با پایان دوران عروسک‌های باستانی، اروپا تبدیل به بزرگترین قطب تولید عروسک شد. بیشتر عروسک‌های اروپایی از چوب ساخته می‌شدند. در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی علاوه بر عروسک‌های چوبی عروسک‌های مومی نیز محبوب شدند. مونیخ مرکز اصلی تولید عروسک‌های مومی بود اما نمونۀ ممتازی از این عروسک‌ها بین سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۹۳۰ در انگلستان تولید شد. به دنبال آن و در طی قرون اخیر عروسک های چینی، بیسک، پلاستیکی و عروسک های امروزی تولید شدند و به بازار راه یافتند.

یاسمن علی شاهی و فرزانه قاسمی

تولیدکننده اسباب بازی های چوبی از تهران

یاسمن بزرگ شده اصفهان است و مهندسی مکانیک خوانده است و از همان سال‌های اول می‌دانست که گزینه مهندسی شغل مناسبی برایش نیست. فرزانه در تهران به دنیا آمده است و طراحی صنعتی خوانده است و از دنبال کردن یک ایده تا به واقعیت پیوستنش بسیار لذت می‌برد. آن ها درباره خودشان نوشته‌اند: “سال‌های قبل باهم کارگاه چوب داشته ایم  و محصولات چوبی از کوچک تا بزرگ (از دکوری تا میز و کتابخانه و…) طراحی می‌کردیم و می‌ساختیم. در میانه راه در وسوسه تجربه‌های جدید از هم جدا شدیم. یاسمن کار آموزش هنر را برگزید و فرزانه هم برای ادامه تحصیل به کانادا رفت. اما شوق ساخت و تولید محصولات فرهنگی بیشتر از آن بود که بتوانیم سال‌های زیادی را به دور از بوی چوب و سنباده و طراحی … بگذرانیم. از سال ۹۱ دوباره کارگاه‌مان را احیا کرده‌ایم. تجربه‌های داشته و آگاهی بیشتر از توانایی‌ها و خواست‌هامان کمکمان کرد که این‌بار تخصصی‌تر بر موضوع اسباب بازی چوبی تمرکز کنیم.

اسباب بازی برای ما تنها ابزاری برای سال‌های کودکی و کودکان نیست. ما باور داریم که بازی حق همه افراد است. در هر سنی بازی کمک می‌کند برای شادی بیشتر و روحیه سالم‌تر. طراحی و تولید اسباب بازی حرفه اصلی ماست. به عنوان یک گروه نوپا و با سرمایه کم ما ساعت‌های زیادی را با وسواس زیادی صرف می‌کنیم تا اسباب بازی ‌هایی فکر شده از مواد اولیه با کیفیت خوب و با توجه به هویت و ویژگی‌های فرهنگی استفاده‌کننده ایرانی طراحی و تولید کنیم.”

دعوت‌تان می کنیم به تماشای زیبایی چشم نواز طرح و رنگ در ساخته‌های این دو هنرمند.

مینا مهربانی گلزار

تولیدکننده کارهای معرق و چرم از کرج

متولد ۱۳۶۴ اند، از همدان. دوران تحصیل ابتدایی را در همدان گذرانده و با توجه به شغل پدر (نظامی) به چابهار و شیراز مهاجرت کردند. دوران دبیرستان و دانشگاه را در شیراز گذرانده و پس از ازدواج به کرج آمده اند.

ایشان کارشناسی حقوق دارند و تنها فعالیت شان تولید کارهای هنری چرمی و معرق در خانه است. البته در حال توسعه فعالیت های هنری شان هم هستند چرا که حس رضایت از خود و مفید بودن را با تولید کارهای دستساز تجربه می کنند.

ایشان مشکلات شان را از یک سو عدم امکان نمایش کالاها در نمایشگاه یا مزون می دانند و از سوی دیگر می گویند مغازه دارها برای فروش در مغازه سهم بزرگی از قیمت را برای خودشان برمی داشتند که باعث می شد فروش در مغازه ها عملا به صرفه نباشد.

, , , ,

عملیات نجات با چرخ خیاطی

روزنامه شهروند خبر کمپین مشترک دستادست و دامون برای خرید چرخ خیاطی را در گزارشی مورد بررسی قرار داده است:

عملیات نجات با خرید چرخ خیاطی

بیشتر بخوانید: مرهمی بر زخم های دریاچه ارومیه

,

کسب و کار اجتماعی، از رویا تا واقعیت

247

آخرین کتاب محمد یونس، با عنوان “کسب و کار اجتماعی؛ شیوه جدیدی از کسب و کار که منجر به تامین نیازهای حیاتی بشر در دنیای سرمایه داری خواهد شد” توسط انتشارات رسا منتشر شده است.

یونس در این کتاب به تشریح هر چه بیشتر ایده کسب و کارهای اجتماعی، و اصولی که باید رعایت کنند می پردازد. معرفی کسب و کارهای اجتماعی ای که با همکاری یونس تاسیس شده و یا در شرف تاسیس بوده اند نیز بخش مهمی از این کتاب است.

در کتاب می خوانیم چطور کارخانه تولید ماست غنی شده برای کودکان “گرامین-دانون” با مشکلاتش روبرو شده و با تغییر رویکردهایش توانسته به پایداری برسد. درباره کارگاه تصفیه آب از سیانور، درباره پروژه مشترک با آدیداس جهت تولید کفش های بسیار ارزان، درباره پروژه ای برای تولید پشه بندهایی علیه پشه مالاریا، برنامه های گرامین-اینتل و چندین و چند پروژه جالب و هیجان انگیز دیگر می توانید در این کتاب بخوانید و با روندی که برای انجام کارها و حل مشکلات در پیش گرفته اند آشنا شوید.

در پایان کتاب از زبان یونس می خوانیم:

«اگرچه رویاها غیرممکن به نظر می رسند، اما تجربه پنجاه سال گذشته به ما آموخته است که اگر آن ها را باور داشته باشیم و برای تحقق شان کار کنیم، دست یابی به رویاها ممکن می شود. بنابراین بیایید رویاهایمان را باور کنیم و خود را وقف ممکن ساختن این غیرممکن ها بکنیم.

اگر تمایل دارید این رویاها را با من در میان بگذارید، و به مردمی از سراسر دنیا بپیوندید که به وسیله کسب و کارهای اجتماعی شروع به تحقق بخشیدن به رویاهایشان کرده اند، بیایید با هم، این سفر هیجان انگیز را شروع کنیم.»